Autoritje

Een week of wat geleden had ik met De Avondfluisteraar afgesproken om naar een plek uit zijn verleden te gaan. Het was een lange rit. De zon begeleide ons vrolijke gebabbel langs Neerlands wegen. We praten over hem en mij, over haar en hem, over liefde, klusjes en het leven in het algemeen, over oude vrienden, gepasseerde liefdes en herinneringen aan dagen van weleer.

Onderweg besluiten we te stoppen, even de benen strekken en een plas, zucht ik. En een pannenkoek!
Hij naturel met poedersuiker en ik een dikke met spek, niets erop!
Daarna de laatste loodjes voordat we in een adembenemend landschap stappen. Het is smoorheet en de wandeling neemt ons door bossen en aspergevelden, over kleine beekjes en stroompjes water (waar komt dat vandaan? Het is kurkdroog) door weilanden en langs koeien die loom staan te kijken naar 2 idioten die in de hitte langs de weg wandelen.

We bezoeken een oud klooster, wandelen over paden van zijn jeugd en gaan vervolgens in een dorp op een terras bijtanken en ijs eten. Heerlijk wat een lome dag, vol ontspanning, goed gezelschap en prachtige natuur.
Op de terugweg een patatje, hij naar de koffie thuis en ik de trein in op weg naar de grote stad, naar hem. Met een berg wijze woorden in mijn hoofd die ik wil sorteren.

Hij is vol van zijn dag en babbelt er op los, de badkamer is nog niet af, wel een nieuwe ruit geplaatst, dat hij moe wordt van dagelijks bouwvakkers over de vloer, het lijkt er op dat de kamperfoelie doodgaat, de sticker voor op de auto naar Berlijn, wat zou ik doen als…? De tegels in de badkamer, zal hij die weer afkeuren of vind ik het acceptabel zo? Wat wil ik drinken? Morgen een vergadering en overmorgen naar het tuincentrum met die en die……ik luister, met een half oor, de meeste verhalen ken ik al, de meeste van zijn ergernissen ook, hij praat maar door, ik vind het wel best, na 6 uur autoritje en een dag in de stille natuur heb ik een boel sorteerwerk te doen.